UITGEBREID ZOEKEN

 

 

 

Duurzame wijnbouw

Waar mogelijk werken onze wijnmakers verantwoord en weloverwogen, dan wel biologisch. Deze respectvolle aanpak staat wat ons en onze wijnmakers betreft aan de basis van de echt goede wijn. In veel gevallen zijn de wijnmakers niet bio-gecertificeerd maar is hun werkwijze zorgvuldig, artisanaal, met groot respect voor de natuur. Dat resulteert in de grootste nauwkeurigheid in hun wijn. Als het ware biologisch zonder het te pretenderen.
 
Enkele bekende voorbeelden zijn Château de Beaucastel en André Ostertag, maar ook minder bekende namen zoals Château du Cèdre en Domaine de l’Hortus werken volgens de principes van de verantwoorde/biologische wijnbouw. De ene met en de andere zonder certificaat.
 
Op deze pagina publiceren we daarom geen lijst met wijnen die het bio-certificaat dragen. Daarmee zouden we heel veel wijnen en hun wijnmakers tekort doen. U kunt erop vertrouwen dat wij toezien op de werkwijze van onze wijnmakers en hen voortdurend stimuleren deze nog verder te optimaliseren.

Binnen de wijnbouw kunnen we de verschillende werkwijzen als gevolg onderscheiden:

1) Chemisch

Maximaal comfort, minimale inspanning. In het Frans noemt men deze aanpak ‘non-culture’. Er wordt niet geploegd, onkruid wordt langs chemische weg bestreden, net zoals alle fytosanitaire bedreigingen (schimmelvorming, meeldauw, aanvallen van insecten, rotting).

2) Weloverwogen

Meer inspanning, klassieke bodembewerking d.m.v. de ploeg, mechanische onkruidverwijdering zonder gebruikmaking van pesticiden. De fytosanitaire dreigingen worden bestreden met een combinatie van zowel biologische als chemische middelen met het streven van de laatste groep zo weinig mogelijk gebruik te maken.

3) Gecertificeerd biologisch

De simpele biologische aanpak met gebruikmaking van de beschikbare middelen op basis van plantenextracten zonder gebruikmaking van chemische preparaten. Wel toegestaan zijn koper- en zwavelpreparaten. Er wordt gewerkt op basis van een lastenboek. Na controle volgt een certificaat. De wijnen mogen sinds kort biologische wijnen genoemd worden.

4) Gecertificeerd biologisch-dynamisch

Dit is de verst doorgevoerde vorm van de biologische aanpak, waarbij zowel preparaten als toepassingen functioneren met gebruikmaking van de dynamisch effecten vanuit het heelal. Er wordt gewerkt op basis van een lastenboek. Na controle volgt een certificaat. De wijnen mogen sinds kort biologische wijnen genoemd worden.

5) Ongecertificeerd biologisch dan wel ongecertificeerd biologisch dynamisch

Als 3 en 4 maar dan naar vrij persoonlijk inzicht, zonder lastenboek noch controle en certificering. Vaak afgestemd op de specifieke omstandigheden van de wijngaard.

Hieronder treft u een informatief artikel aan van Erik Sauter over het belang van biologische wijnbouw.

Het belang van biologische wijnbouw

Ongeveer 45 jaar geleden werd ik voor het eerst indringend geconfronteerd met een totaal afwijkende wijze van wijnbouw en onderhoud van de wijngaarden. Het was Jacques Perrin die op zijn Château de Beaucastel in het grootste geheim de door hem intensief bestudeerde werkwijze van Rudolf Steiner in de praktijk bracht.
 
Waarom in het grootste geheim? Omdat hij vreesde voor waanzinnig versleten te worden door zijn collega's en door ambtenaren van de controlerende instanties!
 
Hij liet me eerst het resultaat zien van de werkwijze bij zijn directe buren. De lege ‘bidons’ met waarschuwingen en doodskoppen erop slingerden nog rond. In de plat gespoten, 100% gesteriliseerde grond kwam geen sprietje gras of onkruid omhoog. Het was de periode dat de jonge loten geplant werden in een baan van zwart plastic. Deze jonge wijnstokken konden immers de agressieve, chemische pesticiden en onkruidverdelgers niet verdragen. Een meter brede strook zwart plastic werd op de bodem aangebracht en vastgezet met aarde. Dit om te voorkomen dat de jonge wijnsokken door onkruid overwoekerd zouden worden. Het tijdrovende, handmatig verwijderen van onkruid werd als te kostbaar en te belastend ervaren.
 
De gevolgen van deze aanpak waren desastreus. De wortels van de jonge wijnstokken ondervonden geen concurrentie (van het onkruid) waardoor ze aan de oppervlakte bleven en de diepte vermeden. Bij het geringste ploegwerk in de wijngaard werden deze vervolgens beschadigd dus ook het traditionele ploegen werd afgeschaft. De wijnstok vegeteerde aan de oppervlakte in een volstrekt steriele, levenloze materie, te vergelijken met glaswol.
 
De ‘assistentie’ die de wijnboeren kregen van de grote multinationals om het wijngaard-onderhoud zo probleemloos te laten verlopen had foute bijwerkingen. Ze werden er steeds afhankelijker van en de toenemende resistentie dwong tot het opvoeren van de dosis en het introduceren van steeds nieuwere en sterkere middelen. Het begrip terroir -het waardevolle samenspel tussen bodem, klimaat, plant en mens- verloor z'n betekenis.
 
Jacques Perrin zag het gevaar als een van de allereerste wijnboeren. Hij ontdekte al gauw dat compost naar het recept van Rudolf Steiner de kunstmest heel goed kon vervangen. In combinatie met diep ploegen keerde het leven in de bodem snel terug. De volgende uitspraak maakte diepe indruk: “in natuurlijke, niet vergiftigde grond zijn er miljarden ploegers aan het werk. Wormen, larven bacteriën. Ze werken - 24 uur per etmaal - als gekken om de grond levend, luchtig te houden en te vitaliseren”.
 
Trots liet hij me z'n compostveld zien. Hier werd schapenmest en ‘marc’ (de pitten en schillen die overblijven na het persen) gemengd. Door een trage gisting ontstaat er een fijne, natuurlijke mest die hij in z'n handen nam en door z'n vingers liet lopen, alsof het een uiterst kostbare grondstof was. Hij volgde het gistproces met een lange thermometer die hij regelmatig diep in de langwerpige hoop compost in wording stak.
 
Plantenextracten werden aangemaakt om de chemische schimmelbestrijders te vervangen. Homeopathische quarzoplossingen om het plantmateriaal gezond te maken en te houden. Seksuele verwarring werd ingezet om de insecten op een natuurlijke wijze weg te houden. Vogels die daarvoor nog vergiftigd werden door de chemicaliën kwamen terug om schadelijke larven en insecten te verorberen. Bijenpopulaties zorgden voor verspreiding van bloei-zaad met uitbundig bloeiend kruid tussen de rijen dat zich zo ontwikkelde tot natuurlijke groene mest en zorgde voor een goede concurrentie door het absorberen van een teveel aan vocht in geval van overvloedige regenval.
 
Na een moeilijke conversie-periode kregen de stokken meer weerstand, werd de opbrengst zonder kunstgrepen vanzelf minder met een betere concentratie van de most en een sterk verbeterde balans tussen zoet, zuur en tannines als resultaat.
 
Het enige zware middel dat stand hield was de oplossing van kalk en kopersulfaat, de zogenaamde ‘Bouillie Bordelaise’. Effectief in geval van meeldauw.
 
De grootste wijnuniversiteit van de wereld in Talence-Bordeaux, heeft onlangs een afdeling biologische wijnbouw ingericht. De huidige directeur ervan, prof. Dr. Denis Dubourdieu was 20 jaar geleden een fervent tegenstander van de biologische aanpak. Hij kwalificeerde deze aanpak als hekserij en de adepten ervan als bedriegers en dilettanten. Het kan verkeren.


Deze webshop maakt gebruik van cookies voor het bijhouden van webstatistieken. Bekijk ons cookiebeleid.